Dus, ik ben jullie nog een paar maandjes aan verhalen schuldig, misschien moet ik maar wat bewaren voor als ik thuis ben. Hoe dan ook, we staan op het punt van vertrekken, uit Christchurch. Zodoende moet ik mijn blog-ritme weer (her)vinden en proberen weer een soort van ‘regelmatige’ berichten gaan plaatsen zodat jullie, de geinterreseerden, een beetje een idee hebben van wat er allemaal aan dee hand is hier :).
Daarom eerst maar eens een zeer ingekorte samenvatting van wat jullie nog niet weten… Sinds mijn laatste bericht (Sushi-party) heb ik op de kermis gewerkt voor drie weken, heeft Sandra een zwaar ongeluk gehad, zijn we na wat moeite en papierwerk een aantal weken na het verlopen van ons visum naar Nieuw Zeeland gevlogen, hebben we een rugby wedstrijd van de ‘All Blacks’ tegen Zuid-Afrika gezien en zijn we naar het Guns n Roses world tour concert geweest. Daarnaast heeft Sandra inmiddels drie baantjes achter de rug en heb ik meegeholpen aan het bouwen van een nieuw web-product voor de duitse markt (http://www.adscale.de/)
Daat waren de hoogtepunten van de maanden waarin ik stilletjes de kou heb zitten overleven hier in Christchurch, Nieuw Zeeland. Nu dat de bloemetjes weer bloeien, het gras groen ziet, je adem niet meer zichtbaar is en de lammetjes dartelen over de weides, zijn Sandra en ik op het punt gekomen waar we toch echt weer op pad willen. Zaterdag de 27ste is de dag dat ons huis niet meer ons huis is en we Nieuw Zeeland onveilig gaan maken, waarschijnlijk doen we dat eerst heerlijk ontspannen in de warme bronnen van Maruia Springs, je kan nou eenmaal niet alles hebben 